Leczenie nerwic (zaburzeń lękowych)

Nazwa „nerwica”, choć nadal stosunkowo często używana jest de facto pojęciem historycznym, które we współczesnej psychiatrii zostało zastąpione określeniem „zaburzenia lękowe”. Stąd, kiedy mówimy o leczeniu nerwicy tak naprawdę najczęściej mamy na myśli leczenie właśnie tych zaburzeń. Niekiedy mówi się także o leczeniu zaburzeń nerwicowych. Osoby cierpiące na nie wymagają wizyty u psychiatry, który z jednej strony wykluczy inne zaburzenia psychiczne, a z drugiej – sprawdzi, czy dolegliwości zgłaszane przez pacjenta nie mają podłoża somatycznego. 

Rodzaje zaburzeń lękowych

Leczenie zaburzeń lękowych uzależnione jest od ich rodzaju. Zalicza się do nich wiele dolegliwości zróżnicowanych między innymi ze względu na rodzaj objawów. Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) w swojej klasyfikacji ICD 10 wyróżnia następujące rodzaje zaburzeń lękowych: 

    • zaburzenia lękowe w postaci fobii (agorafobia, fobia społeczna);

    • inne zaburzenia lękowe (z napadami lęku, zaburzenia lękowe uogólnione); 

    • reakcja na ciężki stres i zaburzenia adaptacyjne (ostre zaburzenia stresowe – ASD,  zaburzenia stresowe pourazowe – PTSD); 

    • zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne (nerwica natręctw); 

    • zaburzenia dysocjacyjne/konwersyjne (ich objawem może być np. tymczasowa utrata pamięci); 

    • zaburzenia pod postacią somatyczną (somatoform disorders – zalicza się do nich np. zaburzenia hipochondryczne);  

    • inne zaburzenia nerwicowe (np. neurastenia).